We nodigen iedereen uit om hun eigen ervaringen met impliciete of expliciete gender discriminatie op het werk te melden. Daaraan zijn enkele spelregels verbonden.

  • Het is niet mogelijk een anonieme inzending te doen. Wij moeten kunnen verifiëren wie de inzending gedaan heeft, en of deze persoon werkzaam is in de wetenschap.
  • Wij hebben contactinformatie van inzenders nodig om – indien gewenst – aanvullende informatie of een extra toelichting te kunnen vragen.
  • Alle inzendingen worden gescreend als ze binnenkomen, en geanonimiseerd. Het gaat ons erom de ervaringen rond de kansen van vrouwen in de wetenschap zichtbaar te maken, niet om ‘daders’ aan de schandpaal te nagelen.
  • Na screening worden valide inzendingen op de website geplaatst, ter informatie.
  • Het is niet mogelijk te reageren op inzendingen van anderen. Deze website is bedoeld als informatievoorziening, niet als discussieforum. Daarvoor zijn voldoende andere mogelijkheden beschikbaar.

De standaard is een man

Kan hij mij antwoord geven op de volgende vragen?

Beste mevrouw Crone,
Voor jongerenkrant 7Days (doelgroep: 12-18 jaar) ben ik op zoek naar een wetenschapper die mij kan helpen. Ik wil graag een kort stuk schrijven over de lente en wat dat met onze hersenen doet en ik hoop dat hij me antwoord kan geven op de volgende vragen

Waar is jouw man?

Ik was op een feestje van het werk waarvoor hoogleraren met hun partners waren uitgenodigd. Ik zat aan tafel met een aantal mensen die ik niet kende. Mijn buurman zei: "Mag ik iets vragen? Welke is jouw man?", ik zei: "Mijn man is hier niet bij." Buurman: "Ja maar waar is jouw man dan?" Ik: "Die is thuis."  Buurman: "Ik begrijp het niet, wie is dan jouw man?" Ik zei: "Mijn man is er niet, ik ben de professor". De rest van de avond heeft hij geen woord meer tegen me gezegd.

Zit mijn das goed?

Ik (vrouw) treed regelmatig op als pro-rector bij promoties – zo ook vandaag. Bij de voorbereidingen komt de copromotor (man) van elders binnen, ziet dat ik een onbekende ben en ik stel mij voor. Voordat ik dat zelf heb gezegd legt de promotor uit: “Zij is de voorzitter”. De copromotor is kennelijk verrast, en reageert met een ‘grapje’: “Fijn dat er een vrouw aanwezig is om te zien of mijn das goed zit. Op het werk letten de secretaresses daar altijd op, maar hier kan dat niet.”
(Ik heb geantwoord: “u zult er toch echt zelf voor moeten zorgen”.)

Geachte heer Crone

Geachte heer Crone

Stropdassenverkoop

Ik was op een bijeenkomst voor hoogleraren waarbij het merendeel van de bezoekers oudere heren waren. Ik stond te praten met een vrouwelijke hoogleraar en we stonden in de buurt van een tafel waar stropdassen konden worden gekocht. Een van de heren kwam enthousiast op ons aflopen met de vraag of wij van de stropdassenverkoop waren.

Commissiesamenstelling: Schoenmaat 42 en een roodharige

1.       Bij het samenstellen van een beoordelingscommissie voor onderzoeksvoorstellen merk ik op dat er in deze commissie geen enkele vrouw zit. De directeur van een van de onderzoeksinstituten kaatst terug dat er ook niemand in zit met schoenmaat 42.

2.       Er moet een belangrijke commissie worden samengesteld. Het instituutsbestuur heeft een lijst met namen opgesteld van mensen die potentieel geschikt zijn: 8 mannen. Ik vraag waarom het bestuur geen enkele vrouw in de lijst heeft gezet, en noem enkele namen van geschikte vrouwen. Een mannelijke collega antwoord als grap: “Dan moeten we nu zeker ook een allochtoon en een roodharige erbij gaan zoeken!”

Secretaresse

Ik ben UHD en mijn werkkamer is naast die van de (mannelijke) hoogleraar. Twee jonge vrouwelijke studenten: "Are you the professor’s secretary?". Dat ondanks een naambordje met Dr. bij mijn deur.

Voor spek en bonen

Ik zit samen met een mannelijke collega in de kascommissie van een Nederlands wetenschappelijk instituut. De medewerker van het instituut legde tijdens de bijeenkomst alleen de kasboeken aan de mannelijke collega voor (die aan de andere kant van de tafel zat). Ik wachtte af of ze daarna ook nog de kasboeken aan mij zou voorleggen maar dat gebeurde niet. Ik zat er dus eigenlijk voor spek en bonen bij.

Mensplaining

Talloze malen is het me overkomen dat een mannelijke collega-hoogleraar me vraagt wat mijn vakgebied is of waar mijn huidige onderzoek over gaat. Mijn antwoord kan steevast slechts kort zijn, want hij begint me acuut college te geven op mijn eigen terrein. In de internationale literatuur heet dat 'mensplaining', afgeleid van Men Explaining Things To Me' (boektitel van Rebecca Solnit).

Alumniblaadje

Na mijn promotie in 2012 kreeg ik een brief van de alumnivereniging waarin De Heer ... werd gefeliciteerd met de promotie en mij werd gemeld dat ik vanaf nu het alumniblaadje zou ontvangen. Tot op de dag van vandaag is dat blad geadresseerd aan De Heer ...

Notuleren

Tot voor kort was ik de enige vrouwelijke PI. Tijdens een vergadering bleek de notulist afwezig te zijn. Alle mannen keken naar mij toen ter sprake kwam wie zou notuleren. Te verbouwereerd heb ik dat vervolgens gedaan.

Buluitreikingen

Bij buluitreikingen is er een voorzitter- en secretarisrol. In de rol als secretaris ben ik wel eens voorgesteld als secretaresse. Bij een andere buluitreiking stelde ik me voor aan de scriptiebegeleider van de kandidaat. Zijn reactie: "Ik dacht altijd dr. XXX een man was".

Promotiecommissie

Bij de promotie van een mannelijke collega zitten er 5 mannen in de commissie, terwijl er uitstekende vrouwelijke expertise in NL beschikbaar is. Er zijn 2 promotoren, 1 man en 1 vrouw, de laatste is ook dagelijks begeleider geweest en kent de kandidaat langer. Toch spreekt de man de laudatio uit. Zo krijgt het aanwezige publiek, waaronder veel niet-wetenschappers, de indruk dat wetenschappers mannen zijn - in ieder geval die wetenschappers die ertoe doen.

Receptie

Ik ben hoogleraar en vrouw. Ik ga naar een receptie voor hoogleraren en hun partners. Ik ben alleen, mijn man is thuis bij de kinderen. Op de receptie komt een dame naar mij toe. Vriendelijk begroet ze mij. Dan is haar eerste vraag: Vertel: wat doet jouw man? Blijkbaar kan ze zich niet voorstellen dat ik daar als hoogleraar ben, en niet als ‘partner van’…..

Telefoonlijst

De mannelijke hoogleraren worden met titels en voorletters vermeld op de telefoonlijst van de afdeling, de vrouwelijke hoogleraar met voor- en achternaam.

Uitnodiging

(Judi Mesman is een vrouw)

judi man1

De decaan is een man

(promotiereglement UL 2014)
11. Decaan
Zo spoedig mogelijk na de ontvangst van het afschrift van het besluit van de promotie­commissie dat de promovendus tot de verdediging van het proefschrift kan worden toe­gelaten, stelt de decaan vast of de promovendus toegang heeft tot de promotie. Hij doet hiervan onverwijld met gebruikmaking van formulier/bijlage 6 medede­ling aan de promovendus, de promotor, de pedel en het College voor Promoties.

De promovendus is een man

(promotiereglement UL 2014)

12. Promovendus

De promovendus meldt zich door middel van formulier/bijlage 7 voor de verdediging van het proefschrift aan bij de pedel. De promovendus mag het proefschrift pas vermenigvuldigen nadat de promotie­com­missie heeft besloten dat hij tot de verdediging daarvan kan worden toege­laten en de decaan heeft vastgesteld dat hij toegang heeft tot de promotie (zie onder 11). Tot vermenigvuldiging van het voor- en nawerk van het proefschrift en de stellingen kan pas worden overgegaan, nadat de decaan zijn akkoord daaraan heeft gehecht. De re­dactie van de titelpagina van het proefschrift en de achterkant daarvan behoeft de goed­keuring van de pedel.

Een VICI-kandidaat is een man

Ik zat als enige in de wachtkamer want ik was de allerlaatste kandidaat voor het VICI interview. Een dame van NWO kwam me ophalen en ze keek twijfelend rond in de kamer en zei toen: ik ben op zoek naar prof. …. Toen zei ik ‚dat ben ik’ en toen zei zij: Oja dat kan natuurlijk ook!

Bij de pedel

Bij mijn promotie had ik twee paranimfen, een lange jongen, die zich prachtig in de voorgeschreven white tie had gehesen en mijn latere vrouw, Ik had zelf ook nog wel een poging gedaan om er redelijk uit te zien. Maar toen we gehaald werden door de pedel heeft die hartelijk de jongen geluk en succes gewenst, het heeft er niet toe geleid dat hij ook de vragen ging beantwoorden.

Het ministerie van onderwijs

Als je het gebouw van het Ministerie van Onderwijs in Den Haag binnenkomt hangen in de hal bronzen ‘kopstukken’ van alle Nederlandse Nobelprijswinnaars. Allemaal mannen. Zo worden de medewerkers er elke dag aan herinnerd wat het wetenschappelijk ideaal is.

Mentor

Als ervaren onderzoeksleider en bestuurder heb ik me beschikbaar gesteld om als mentor jongere collega’s in het kader van een loopbaantraject bij te staan.  Een mannelijke collega uit een andere faculteit die voor het eerst met al deze zaken te maken krijgt wordt aan mij gekoppeld. Bij het kennismakingsgesprek kijkt hij eens naar me en zegt: ‘Ze hebben je als mijn mentor aangewezen, maar hoe zou jij me nou verder kunnen helpen?’

Altijd in de minderheid

Bij het jaarlijkse diner van de Spinoza-laureaten gaan de zes vrouwelijke laureaten bij elkaar aan tafel zitten.  De overige aanwezige vrouwen zijn stafmedewerkers van NWO of het Ministerie van onderwijs. Enkele mannen klagen. Waarom verspreiden jullie je niet over de andere tafels, nu lijkt het alsof er haast geen vrouwen zijn. Als ons gevraagd wordt te reageren op het onderwerp van discussie wordt ons standpunt aangeduid als de mening van de ‘vrouwentafel’. Als NWO later in haar blad ‘Hypothese’ verslag doet van deze avond, blijkt onze tafel vanuit verschillende hoeken gezien drie keer  op de foto te staan. Zo lijkt het toch nog alsof er heel wat vrouwen aanwezig waren!

Het volgende jaar zegt de organisator: niet weer alle vrouwen aan een tafel!

De man zal wel een professor zijn

We schreven een brief met vier personen, drie vrouwen en een man. Alle vier zijn wij gepromoveerde onderzoekers, maar geen hoogleraar. We ondertekenden alle vier met onze titel (Dr.) plus voor en achternaam. We kregen een reactie waarin de man (ten onrechte) als professor werd aangeduid, en de drie anderen als mevrouw. Zonder hun doctorstitel.

De prijswinnaar is een man

Ik zit in de jury die kandidaten voor een prestigieuze prijs moet selecteren. De helft van de kandidaten zijn vrouwen. Het eerste criterium waarop kandidaten beoordeeld moeten worden is hun wetenschappelijke kwaliteit. Dit dient volgens de instructies aan de jury afgemeten te worden aan ‘de bijdrage van de kandidaat aan de ontwikkeling van zijn domein’.

Er zijn geen wijze vrouwen bij de universiteit?

Na mijn promotie bekijk ik de doctorsbul die ik heb gekregen. Er zit ook een Engelse vertaling bij. Daarop staat vermeld dat de promotie tot stand is gekomen in overeenstemming met ‘the wise counsel of our great men’. Blijkbaar zijn er geen wijze vrouwen bij deze universiteit – ook al zaten er een aantal vrouwelijke hoogleraren in mijn promotiecommissie...

 

De decaan is een man

Een decaan wijst een van de hoogleraren van zijn faculteit aan die hem bij afwezigheid in de Raad van Decanen vervangt.

De mandataris is een man

De mandataris is jegens het College van Bestuur verantwoording verschuldigd voor de wijze van uitoefening van het mandaat. Voorts is hij jegens het College van Bestuur verantwoordelijk voor de goede organisatie en coördinatie van zijn organisatie-eenheid en de daarbij nodige voorzieningen.

De wetenschappelijk directeur is een man

De wetenschappelijk directeur is belast met het zorgdragen voor de kwaliteit van de bijdragen aan de facultaire onderzoekprogramma’s van het instituut en ziet toe op een goede begeleiding van de promovendi van het instituut. Hij draagt voorts zorg voor de kwaliteit van degenen die belast zijn met de begeleiding van promovendi.

De student is een man

.. het op verzoek van de student en met inachtneming van het ter zake bepaalde in de onderwijs- en examenregeling verlenen van toegang het afleggen van een of meer onderdelen van het afsluitend examen voordat hij het propedeutisch examen van de desbetreffende opleiding met goed gevolg heeft afgelegd

De student is een man

Het Faculteitsbestuur kan …  voorstellen de inschrijving van een student voor de opleiding te beëindigen dan wel te weigeren als die student door zijn gedragingen of uitlatingen blijk heeft gegeven van ongeschiktheid voor de uitoefening van een of meer beroepen waartoe de door hem gevolgde opleiding hem opleidt.

De wetenschappelijk directeur is een man

De wetenschappelijk directeur is verantwoording verschuldigd aan de decaan. Hij verstrekt de decaan de gevraagde inlichtingen.

De Dean van de Graduate School is een man

De graduate school staat onder leiding van de decaan van de faculteit. In die hoedanigheid voert hij de titel van “Dean of the Graduate School”.

De wetenschappelijk directeur is een man

De wetenschappelijk directeur besluit uit naam en onder verantwoordelijkheid van de decaan omtrent toelating tot een promotieprogramma. Hij neemt hierbij de desbetreffende nadere regeling in acht.

Zwangerschap en kinderen

Best leuke kinderen

“Jullie hebben eigenlijk best leuke kinderen, ondanks dat ze 3 dagen per week in de kinderopvang zitten en hun moeder amper zien.”

Daar heb je nu de leeftijd voor

Bij besprekingen over het aanvragen van beurzen werd alleen gesproken over de nieuwe regels voor zwangerschapsverlof ("want daar heb je nu de leeftijd voor") en niet over mijn onderzoeksplannen.

Extensie niet vanzelfsprekend

Toen ik zwanger werd van mijn eerste kindje, tijdens mijn PhD traject, heb ik netjes alle administratieve stappen (verlof aanvragen, extensie aanvragen, etc) doorlopen om mijn verlof te regelen. Toen ik zes maanden zwanger was had ik nog steeds niets gehoord en heb ik contact opgenomen met personeelszaken. Zij zeiden dat er wat problemen waren en dat het niet vanzelfsprekend is dat je extensie krijgt vanwege een zwangerschap tijdens je PhD traject. En of ik mijn extensie niet van mijn onderzoeksbudget kon betalen? Pas na een uitgebreide mailwisseling, waarin ik uitgebreid de CAO geciteerd heb kreeg ik mijn extensie.

Niet de bedoeling

Tijdens lunch met (mannelijke) opleiders op eerste opleidingsdag tot medisch specialist zegt één van hen uitermate serieus dat het uiteraard niet de bedoeling is om tijdens de opleiding zwanger te worden. Eerder is een vrouwelijke assistent die het waagde zwanger te worden tijdens het laatste jaar van haar opleiding uit de opleiding gezet om die reden.

Denk erom

Enkele weken na mijn huwelijk, komt mijn scriptiebegeleider met het nieuwtje dat een collega zwanger is, van een tweeling. "Wat leuk!" zeg ik. Hij antwoordt: "Denk erom dat je niet hetzelfde doet! Zij heeft al een PhD dus dat is OK maar jij moet jouwe eerst afmaken." Blijkbaar wordt verondersteld dat een PhD en een baby onmogelijk te combineren zijn - voor een vrouw. De scriptiebegeleider heeft zelf zijn twee kinderen gekregen toen hij zijn promotieonderzoek deed.

Zeker zo gepland

Als ik de (mannelijke) hoogleraar meld dat ik van mijn tweede in verwachting ben, voegt hij mij woedend toe dat ik het zeker zo gepland heb, zodat ik precies verlof heb voordat de zes weken extra opleidingstijd ingaan die hij mij onlangs geheel willekeurig gegeven heeft (omdat hij anders zonder assistent zou zitten).

Dit is het risico

Toen ik zwanger was van mijn eerste kind werkte ik als post-doc binnen een fast-track project van een NWO speerpunt (niet mijn persoonlijke grant). Dat project duurde twee jaar. Omdat ik een paar maanden met zwangerschapsverlof zou zijn wilden we de einddatum van het project met hetzelfde aantal maanden verplaatsen, zodat ik toch de volle twee jaar aan het project kon besteden, met een pauze van 4 maanden waarin ik mijn zwangerschaps- en bevallingsverlof zou opnemen. In eerste instantie weigerde NWO dit. Het ging om een fast-track project, dus de uitvoering moest ook op de fast-track, de termijn van twee jaar kon niet overschreden. De ontvanger van de grant heeft zich vervolgens een hoedje moeten netwerken (binnen de universiteit en NWO) om alsnog de einddatum te kunnen uitstellen. Tijdens zijn overleg werd er van hogerop binnen de universiteit tegen hem verzucht dat "Dit natuurlijk het risico is als je een vrouw aanneemt in die leeftijdsgroep".

Relatie verbreken

Tijdens een congres kwam ik een senior onderzoeker tegen van een andere universiteit. Deze mensen klagen vaak dat vrouwelijke promovendi en artsen altijd minder gaan werken als ze kinderen krijgen. Meestal reageer ik hier direct op met het bericht dat dit niet altijd het geval is, en dat mannen met kinderen tegenwoordig ook minder gaan werken. Ik geef dan aan dat mijn man huisman is en dat minder werken voor mij niet wenselijk is. De opleider in kwestie vroeg mij vervolgens waarom ik een man zonder ambitie had en adviseerde mij om mijn relatie te verbreken.

Test in hoe ambitieus ik ben

Zodra ik zwanger was zei mijn vrouwelijke prof tegen mij dat dit een test zou zijn in hoe ambitieus ik ben. Ik heb een EU beurs en een NWO Veni subsidie, maar nu ik terug ben van verlof blijkt dat ik bij veel projecten die gestart zijn niet wordt betrokken, hoewel ze aansluiten bij mijn eigen voorstel of zelfs ideeën zijn die ik ooit had voorgesteld. Ze lijkt geen tijd meer voor me te hebben en komt steeds met een andere reden waarom het nu geen goed idee zou zijn om een vacature voor mijn eigen AIO uit te zetten. Zo zijn er allerlei impliciete acties waardoor ik het gevoel krijg dat ze mij heeft opgegeven...

Veni deadline

Toen ik met NWO belde over de deadline voor het aanvragen van een Veni (ik ben eind december gepromoveerd, de deadline is meestal in januari, en ik hoopte nog mee te mogen doen in de ronde die drie jaar en 1 week na mijn promotie sluit als ik de aanvraag voor mijn promotiedatum indiende) werd mij vriendelijk uitgelegd dat ik nog een kind zou kunnen baren komend jaar, dan mocht ik nog eens meedoen.

RUBICON

Een laureaat met een RUBICON beurs: Ik heb nu geen recht op betaald zwangerschapsverlof; NWO zegt dat Cambridge moet betalen, en Cambridge verwijst naar reglementen waarin staat dat NWO moet betalen. Na wat rondvraag bleek dat ik niet de enige ben die op onbetaald zwangerschapsverlof moet tijdens een rubicon, er blijken zelfs mensen hun Rubicon periode helemaal hebben afgebroken vanwege dit probleem.
Hierover hebben drie vrouwelijke Rubicon laureaten plus de mannelijke partner van een Rubicon laureaat een brief naar NWO gestuurd. NWO heeft naar aanleiding van deze brief het beleid aangepast, en garandeert nu dat Rubicon laureaten worden doorbetaald bij eventueel zwangerschapsverlof. (zie NWO website)
Lees hier de Rubicon zwangerschapsverlof petitie.

Drie kinderen

Ik sprak gisterenavond bij een diner van het Journal Attachment and Human Development een collega-onderzoeker die overweegt een derde kind te nemen. Ze had dit in een informele situatie aan haar (vrouwelijke) leidinggevende verteld en die zei dat ze geen enkele succesvolle vrouwelijke onderzoekers kende met 3 kinderen…. (de ik-persoon aan wie deze anecdote verteld wordt is overigens een zeer succesvolle vrouwelijke hoogleraar en instituutsdirecteur met drie jonge kinderen)

Kraamvisite

Op babybezoek bij een UD . Ik vroeg haar of ze ouderschapsverlof opneemt, en ze zei 1 maand. Daarna een constructie van baby mee in de trein naar het werk, in een creche aan de overkant, ’s avonds weer met baby terug in de trein etc.  Ze zou liever langer verlof opnemen.  Ik vroeg waarom niet 3 maanden als zij hier behoefte aan heeft, en ze zei dat mag niet van mijn afdelingshoofd, hij heeft gezegd maximaal 1 maand. Je hebt hier toch gewoon wettelijk recht op?

Abortus

In een studie worden jonge onderzoekers geïnterviewd over hun loopbaanervaringen en vooruitzichten. De collega die de interviews afneemt brengt verslag uit van de resultaten: One female PhD confessed me today that a female professor asked her friend (a Phd female too) to consider the possibility to abort the baby when she learnt about her pregnancy). The experiences are so scary.

Voorbehoedsmiddelen

Bij melding zwangerschap op het werk: heb je niet van voorbehoedmiddelen gehoord?

Aan vaders wordt niets gevraagd

Een jonge vader: aan mijn vrouwelijke collega's met kleine kinderen wordt altijd gevraagd hoe ze hun gezin toch met hun werk combineren. Iedereen heeft er ook begrip voor als ze eerder weg moeten om kinderen op te halen. Ik zit met precies dezelfde logistieke problemen, maar bij mij vraagt niemand ernaar...

Twee maten

Opmerkelijke procedure nieuwe hoogleraar

Na een open procedure voor een leerstoel waarbij een vrouw als enige geschikte kandidaat overbleef, is besloten die kandidaat toch niet voor te dragen. Vervolgens wordt via gesloten werving alsnog geruisloos een ander voorgedragen en geïnstalleerd - het is een man.

Delegeren

Ik ben in gesprek met de rector nav een grote, gehonoreerde onderzoeksaanvraag. De rector zegt: “Wat ik vaak zie bij vrouwelijke leidinggevenden is dat ze niet kunnen delegeren”. Ik zeg dat ik dat prima kan, waarop hij zegt: “Maar toch, ik zie dat vaak bij vrouwen, wel delegeren hoor!”

Heel veel werk

De onderzoekscommissie van onze faculteit bestaat alleen maar uit mannen. Allemaal hoogleraren en twee UHDs. Ik vind het jammer dat er geen enkele vrouwelijke collega in zit. Ik (vrouw, hoogleraar) kaart dit aan bij mijn leidinggevende, en zeg dat ik best lid zou willen zijn van deze commissie die het onderzoeksbeleid bepaalt. Mijn leidinggevende legt vaderlijk zijn hand op mijn arm en zegt: “Weet je wel dat het heel veel werk is? Dat moet je niet willen, hoor”. Een paar maanden later word ik benaderd met de vraag of ik onderwijsdirecteur wil worden. Mijn leidinggevende vindt het een goed idee. Is dat niet heel veel werk dan?

Een briljante begeleider

Als reactie op een ingediende subsidie-aanvraag ontving ik een referentenrapport met daarin de volgende passage:

She has published some papers … in the XX group - but I believe that can be attributed to XX’s brilliance."

XX is de hoogleraar die de groep leidt waar ik mijn postdoc gedaan heb. Hij is inderdaad een expert op dit gebied, maar tijdens mijn postdoc had ik ca. 1x per 4-6 weken overleg met hem en heb ik mijn onderzoek grotendeels zelfstandig uitgevoerd en richting gegeven. Hij is wel laatste auteur op alle artikelen, dat geeft in mijn vakgebied typisch de PI aan.

Iets dergelijks overkwam mij ook bij een andere subsidie-aanvraag, waar het commentaar als volgt was:

"I have found without doubt that the applicant has sufficient ability to produce research outcome of some competitive level if her research environment is satisfactory. Among the past publications, refereed articles X and Y, for example, are unique achievements with high originality. We have to note here, however, that these studies were performed as her doctor-course study, and I cannot exclude the possibility that the applicant followed the idea by her supervisor(s).”

Dit gaat om 2 artikelen als 1e auteur, in een top-tijdschrift op mijn vakgebied (impact factor 13). Mijn begeleider en promotor (allebei man) waren inderdaad medeauteurs. Een goede onderzoeksomgeving is voor iedere promovendus belangrijk.

Onafhankelijkheid

In een review van een onderzoeksvoorstel dat ik indiende, geeft de referent meermaals aan dat het mij mogelijk aan onafhankelijkheid ontbreekt:

The applicant is a young researcher who in a short time has published extensively and in top journals. She has many (only I think) senior co-authors and has not yet proved her independence.

Feitelijk is dit onjuist, kennelijk kent de referent mijn co-auteurs niet, of heeft niet de moeite genomen om ze op te zoeken. Bovendien, ten tijde van het voorstel was ik op 6 van 14  papers die ik gepubliceerd heb  eerste auteur, sommige zijn juist met junior auteurs, op 3 van 5 working papers was ik eerste auteur, de 2 andere waren van mijn AIO. Daarbij laat de rest van mijn track record (organiseren van workshops, toekenning prestigieuze post-doc beurs en andere grants, verschillende bezoeken aan buitenland etc) juist grote onafhankelijkheid en een sterk internationaal netwerk zien. Even verder komt de doodsteek voor mijn voorstel als de referent moet toelichten of ik tot de top 10% in mijn gebied behoor.

I cannot say. I can say that the applicant has an impressive publication record in top (mainly social) psychology journals. Most of the papers are however co-edited by senior researchers. It is therefore a little difficult to know the application's independent contributions.

Kun je dat écht?

Als promovendus op een internationaal congres zat ik met een mannelijke collega-AIO aan tafel bij enkele mannelijke collega’s. Mijn collega en ik wisselden ervaringen uit over ons veldwerk in verre oorden waarop een van de oudere tafelgenoten ons onderbreekt, en mij vraagt: “Lukt dat eigenlijk wel? Kun jij dat wel? Zo helemaal alleen onderzoek doen in het veld daar? Kun je dat écht? Knap hoor! Maar wat vind je man ervan?”

De klok tikt

Tegen het einde van mijn promotietraject vroeg een van mijn toenmalige mannelijke supervisors wat mijn plannen waren voor na mijn promotie. Ik zei dat ik wel zo'n 2 of 3 jaar buitenlandervaring op zou willen doen bij een goed instituut. Daarop deelde hij mee dat ik dan wel moest opschieten met mijn “ambitieuze plannen”, want ik was nog vrijgezel en bijna 30 en de “klok begon toch wel te tikken”. Ik kon volgens hem toch niet verwachten een stabiele toekomstige gezinssituatie te kunnen creëren als ik een man in het buitenland zou ontmoeten, en na 2 a 3 jaar weer terug zou willen keren naar NL...

Hysterisch

In mijn eigen (werk)omgeving kreeg ik in beide Veni-rondes advies bij het schrijven van de aanvraag en de voorbereiding op het interview. Ik kreeg bijvoorbeeld het advies om niet te fel te zijn in mijn weerwoord, om tijdens het gesprek vaak te lachen en niet te serieus te zijn, om op te passen 'arrogant' over te komen, en niet 'hysterisch' te schrijven.

Heel aardig

Een mannelijke hoogleraar zegt tijdens een receptie: “Wat ben ik blij dat ik destijds niet heb gesolliciteerd op jouw functie, want je doet het heel aardig”. De implicatie was dat hij de functie had gekregen als hij had gesolliciteerd.

Eerst bewijzen

Een arts-onderzoeker, bijna gepromoveerd met prachtige publicaties, al een half jaar werkervaring opgedaan als arts niet in opleiding met goede referenties, en moeder van twee jonge kinderen, solliciteert voor de opleiding tot specialist. Zij werd afgewezen voor de opleiding tot specialist om nog meer klinische ervaring op te doen. Waarom? Omdat zij eerst moest bewijzen dat ze nu als moeder deze drukke en verantwoordelijke baan als arts-assistent in opleiding alsnog aan zou kunnen.

Bijdrage co-auteurs

Een van de reviewers van mijn voorstel merkte op dat mijn cv zeer goed was, maar meldde daarbij dat het 'unclear' was wat de 'contributions' van 'co-authors' waren aan mijn projecten en publicaties. Hij/zij trekt hierbij in twijfel hoeveel van mijn werk (merendeels artikelen waar ik enige auteur ben en van de co-authored stukken ben ik meestal eerste auteur) ik ook echt zelf gedaan heb. De procedure is niet blind: de reviewer kon zien dat de co-auteurs voor een belangrijk deel mannen zijn.

Ongeduldig

Een enigszins bescheiden vrouwelijke collega is elders gevraagd hoogleraar en afdelingshoofd te worden. Het huidige afdelingshoofd zei daarop: “Je hebt eigenlijk best een heel goed cv”.
Toen ze de afgelopen periode eens informeerde naar de voortgang van de benoeming was de reactie: “Wat doe je ongeduldig”.

Bitsige vrouw

“Mijn WD heeft me verteld dat ik niet in een vergadering hem moet tegen spreken, maar altijd voor de vergadering tegen hem moet zeggen wat me niet zint aan de voorgestelde plannen. Hij zei dat ik altijd als een bitsige vrouw reageer en dat niemand daarop zit te wachten. Nu overleg ik altijd voor de vergadering met hem en houd me tijdens de vergadering rustig, en nu gaat het heel goed”

Zelfbeeld M/V

“Bij de cursus academisch leiderschap zegt een vrouw: “Ik heb mezelf wat negatiever beoordeeld dan hoe de mensen om mij heen me hebben beoordeeld, maar dat zal iedereen wel hebben”. Een man zegt: “Ik heb mezelf wat positiever beoordeeld dan de mensen om mij heen, maar dat is natuurlijk bij iedereen zo”.

inschatten

Onderwijsdirecteur

Twee verschillende personen in verschillende faculteiten op andere universiteiten. De casuistiek is vrijwel hetzelfde. In beide situaties is in een vorige fase een man gevraagd onderwijsdirecteur te worden. Beide heren stellen als voorwaarde dat ze dan bevorderd worden (in het ene geval van UHD naar HGL in het andere geval van UD naar UHD), voordat zij de positie aanvaarden. Dit wordt in beide gevallen gehonoreerd.

In een volgende fase wordt in beide gevallen een vrouw gevraagd om de positie van onderwijsdirecteur op zich te nemen.  Zij zitten in zelfde loopbaanfase als hun mannelijke voorgangers, en hebben zelfs iets meer ervaring, en iets beter CV  (met meer eerste auteur publicaties).  Beide vrouwen proberen op basis van dit verzoek dezelfde (belofte tot) bevordering te onderhandelen. Zij krijgen te horen: laat eerst maar eens twee jaar zien hoe je in die positie functioneert, dan praten we daarna wel weer verder.

Zakelijk is agressief

Een vrouwelijke collega en leider van een groot onderzoeksproject: als ik een zakelijke email aan een van mijn medewerkers stuur, met een verzoek om iets te doen, of een instructie hoe ze iets moeten uitvoeren, krijg ik te horen dat ik ‘agressief’ ben, omdat ik mijn verzoek niet vooraf laat gaan door een persoonlijke tekst, waarin ik vraag hoe het ermee gaat. Ik heb gecontroleerd hoe mijn mannelijke collega’s dit aanpakken, door  te kijken hoe zij in hun emails hun verzoeken inkleden. Zij doen precies hetzelfde als ik, maar dat wordt niet agressief gevonden.

Positieve discriminatie?

Heel makkelijk

Toen onze afdeling een tijdelijk afdelingshoofd zocht, werd mij verteld dat er zeker wel aan mij gedacht werd, maar dat ik dat vast niet zou willen nu ik nog zo in de kleine kinderen zat.
Toen ik later benoemd werd als hoogleraar was de reactie van een collega wetenschapper dat het geen wonder was, want het was tegenwoordig heel makkelijk om hoogleraar te worden als je vrouw bent.

Veelbetekenende knipoog

Ik ben als UHD benoemd op een tenure track positie. Het is de bedoeling dat ik mij, gedurende het traject, kwalificeer om tot hoogleraar benoemd te worden. Als ik daar met een collega over spreek, zegt hij "jij wordt toch wel hoogleraar: jij bent vrouw". Ik probeer nog "nou, ik moet natuurlijk wel gewoon aan de criteria voldoen". Hij haalt zijn schouders op en knipoogt veelbetekenend; denkt van niet. En diskwalificeert me dus bij voorbaat mocht ik de benoeming krijgen, want die krijg ik natuurlijk niet op basis van mijn kwalificaties.

Gedeelde prijs

Aan het einde van de propedeuse werd er een prijs uitgeloofd voor degene met de beste eindcijfers. Het toeval wilde dat een medestudent en ik precies hetzelfde gemiddelde hadden, en we de prijs moesten delen. Na de uitreiking werd me door medestudenten verteld dat ik hem alleen had gekregen “omdat ik een vrouw ben”.

Zelfs als man benoemd

Een nieuwe collega-hoogleraar, man, wordt door de voorzitter welkom geheten bij zijn eerste deelname aan het hoogleraren overleg. Hij wordt gefeliciteerd door de aanwezigen, waaronder een aantal zeer succesvolle jonge vrouwelijke collega’s. Eén van de nieuwe collega’s een man, zegt vervolgens: ‘Dat is knap, je bent benoemd ondanks  het feit dat je geen vrouw bent!’  Als ik zeg dat ik dit een ongepaste opmerking vindt, kijkt hij mij niet-begrijpend aan. Het was maar een grapje.

Wat maakt het uit?

In een presentatie van ons onderzoek liet ik een grafiek van de LNVH zien, waaruit blijkt dat met de huidige ontwikkeling het gestelde streefcijfer voor vrouwelijke hoogleraren bij lange na niet gehaald wordt. De reactie uit de zaal: wat een onzin, er zijn nog nooit zoveel vrouwelijke hoogleraren benoemd! Bij diezelfde presentatie, waar uit onze onderzoeksgegevens blijkt dat vrouwen significant negatiever worden beoordeeld dan mannen is de reactie uit de zaal: ach een paar procent verschil, wat maakt het uit, dit zegt toch allemaal niets.

Mentorprogramma’s

I tried to discuss the possibility of mentoring programs during my last interviews with men for the study I am conducting for the Equal Opportunities Office. I asked some men, if they wish to have a mentoring program for men. They are negative and do not feel concerned by these programs.

Ambities

Ik heb twee kinderen, waaronder een baby van 18 maanden. Mijn man is fulltime thuis bij de kinderen. Toen er een nieuwe wetenschappelijk directeur moest komen en ik hier serieus over wilde nadenken, werd ik als mogelijke kandidaat aan de kant gezet. Bij navraag geven mijn collega’s aan dat dit geen serieuze optie voor mij kan zijn als ik een baby heb.

Positive discrimination

Very easy

When our department was looking for a temporary Head of Department, I was told that I was definitely considered, but that they thought I wouldn't want to do it because I probably too busy with my small children.

Later on, when I was appointed professor, the reaction of a fellow academic was that it was not a miracle, because it is very easy at the moment to become a professor if you're a woman.

Meaningful wink

I have been appointed senior university lecturer, in a tenure track position. This track is intended for me to qualify as professor. When I discuss this with a colleague, he says: "Of course, you'll get to be a professor: you are a woman." I tried to object by saying: "Well, I still have to fit the criteria." He shrugged and gave me a meaningful wink; he didn't think so. This disqualifies me in advance, for when I do get the position, because that will obviously not be based on my qualifications.

Shared award

At the end of the first year, an prize was awarded to the student with the best grades. Coincidentally, a fellow student and I both had the same average, and we had to share the prize. After the prize was awarded fellow students told me I had only got it "because I'm a woman.

Even though you're a man

At his first attendance of the professors' meeting, a new fellow professor, a man, is welcomed by the chairman. He is congratulated by those present, including a number of very successful young female colleagues. One of his new colleagues, a man, then says: "How good, you were appointed even though you're not a woman!" When I tell him I find this remark inappropriate, he looks at me as if he doesn't understand. It was just a joke.

What does it matter?

In a presentation of our research, I showed a graph from the Dutch Monitor Female Professors (LNVH), indicating that, at the current rate of development, the target set for female professors will not be achieved by a long shot. The audience's reaction: "What nonsense, there have never been so many women appointed professor!" At the same presentation of our research data, indicating that women are evaluated significantly more negatively than men, the reaction is: "It's just a couple of percent, what does it matter - this doesn't mean anything."

Mentoring programs

I tried to discuss the possibility of mentoring programs during my last interviews with men for the study I am conducting for the Equal Opportunities Office. I asked some men, if they wish to have a mentoring program for men. They are negative and do not feel concerned by these programs.

Ambitions

I have two children, including a 18-month-old baby. My husband is a full-time stay-at-home father. When there the position of Scientific Director opened up and I wanted to seriously consider applying, I was disregarded as a potential candidate. Upon inquiring, my colleagues indicate that this can not be a serious option for me if I have a baby.

Ongepast gedrag

Als je het nou lief vraagt

Een mannelijke collega van noemt mij graag popje,
als een soort "vriendelijke groet". Er zijn meerdere momenten waarop
hij ongepaste opmerkingen maakte waaronder "hoe komt het dat zo een
leuke meid als jij nou zulk saai onderzoek doet?". Vandaag leek het
hem gepast om, zonder enige aanleiding van mijn kant, mijn bespreking
met een student te onderbreken: "als je het nou lief vraagt, krijg je
een stukje cake". De cake was niet van hem en stond op twee tafels
verder voor het hele instituut klaar.

Mentor-pupil relatie met hoogleraar tijdens studie

Gedurende mijn studietijd is een soort mentor-pupil relatie ontstaan met een hoogleraar die ik in mijn eerste jaar ontmoette. Soms zag ik hem wel op een manier naar me kijken die me niet helemaal beviel, maar ik dacht dat ik me dat allemaal in mijn hoofd haalde. Lang is mijn plan geweest (en ook zijn plan) om na mijn studietijd een promotie bij hem te beginnen tot hij bij een borrel een aantal keer aan mijn billen heeft gezeten ondanks dat ik hem wegduwde. Nu heb ik een promotieplek op een andere afdeling onder een vrouwelijke hoogleraar gezocht in een heel ander vakgebied omdat het me niet slim leek om mezelf in een afhankelijke positie van hem te plaatsen. Toch jammer, ik vond het een
leuke afdeling. Nu ik dit opschrijf merk ik hoeveel moeite dit me kost om dit te melden (ook al geanonimiseerd). Een paar gedachtes die daarbij passeren: "Ik wil niemand aan de schandpaal nagelen. - En wat dan nog, ik heb toch niets fout gedaan? Had ik het niet tegen hem moeten zeggen? - Maar hoe dan? Misschien heb ik hem te veel aanleiding gegeven? - Ik ben lesbisch en dat weet hij hartstikke goed. Ik had ook teveel gedronken, maakt dat het niet mijn fout? - denk het niet. Misschien bedoelde hij het niet zo? - Hoe had hij dat wel moeten bedoelen dan? - Misschien was het een klein foutje? - Hoop het maar

#MeToo

Op een feest in 2004 vraagt mijn oude copromotor mij om even achteraf te gaan staan, omdat er veel lawaai was. Daar geeft hij me onverwacht een kus. Ik probeer het in de week daarna bespreekbaar te maken en hij zegt: "ik ben verliefd op je en als jij niets met mij wilt, wil ik nooit meer met je werken." Ik huil en zie mijn toekomst in duigen vallen. Ik zeg dat ik niets wil en dat ik eigenlijk boos ben. Daarop zegt hij dat hij me nooit meer wil zien. Ik ben geschokt.

Na 2 dagen ga ik naar een vertrouwenspersoon binnen onze instelling. Ik kan alleen maar huilen. Dit is het vakgebied waarin ik door wil.
Ik spreek meerdere keren met haar. Ze geeft me twee adviezen; "zoek steun bij vrouwelijke collega's en denk goed na voordat je het officieel gaat melden bij het bestuur; hij is hoogleraar, het is jouw woord tegen het zijne." Ik houd mijn mond verder en maak ook geen officiële melding. De oude copromotor zie ik 2 weken later als ik een praatje geef. Hij onderbreekt me na 5 minuten en zegt in de zaal dat het niet klopt wat ik vertel. Na het praatje ga ik naar hem toe. Een schare van vrouwen staat om hem heen. Ik zeg, terwijl iedereen het hoort: "dit flik je me nooit meer." Daarna houd ik afstand. Met mijn oude copromotor heb ik nooit meer samen gewerkt en ik heb tijdelijk een andere focus gekozen voor mijn onderzoek. Hij is na enkele jaren naar het buitenland vertrokken.

Ik vond het moeilijk om dit incident te delen met mensen. 'Metoo' en Athena's Angels geven me de steun om dit wel te doen. Achteraf denk ik dat ik goede hulp heb gemist. Goede hulp zou mij geholpen hebben om het trauma te verwerken. Goede hulp zou mij geholpen hebben om dit gedrag van die oude copromotor als zeer ongepast te zien. De machtsongelijkheid en de manipulatie waren tekenend.

Hoe haal je het in je hoofd

Een paar weken geleden had ik overleg met een collega-hoogleraar waarbij ik hem vroeg om bepaalde toegang tot faciliteiten op zijn afdeling te verbeteren. Vandaag kwam een ondersteunende medewerker van deze afdeling bij mij verhaal halen. Hoe ik het in mijn hoofd haalde om zijn afdelingshoofd hierover te mailen en dat ik voor vragen bij hem moest zijn. Na de storm van verwijten vroeg ik me beduusd af of hij ook verhaal zou zijn komen halen als ik een man was geweest.

Nou, nou, mevrouw de professor

In reactie op een mail waarin ik aangeef met een mannelijke collega hoogleraar van mening te verschillen krijg ik een mail – zonder aanhef – met als openingsregel: “Nou, nou, nou mevrouw de professor, u blaast hoog van de toren.” Dat deze mail als doel heeft me te laten zien wie er uiteindelijk de baas is, moge duidelijk zijn.

Onwetenschappelijke beelden

In de krant werd ik geïnterviewd, het artikel ging over mijn onderzoek. Daarbij een kleine portretfoto uit de beeldbank van de universiteit. Een lezer vond het nodig mij de volgende reactie te sturen:

“Interessant onderwerp. Ik vind de foto in de krant niet passend, roept bij mij en ongetwijfeld veel andere mannen zeer onwetenschappelijke beelden op...”

Dag schoonheid

Tijdens een feestelijk diner ter gelegenheid van een jubileum word ik begroet door de voorzitter van het raad van bestuur met de woorden “Dag schoonheid”.

How can you concentrate?

When I was preparing a course as a TA together with a colleague who was the male lecturer, a male guest professor walked in on us. He turned to the lecturer and said "Can I ask you something? How can you concentrate on your course, when you are sitting next to such a beautiful girl?". Just in case, I was dressed and behaving appropriately for work. I was shocked but somehow managed to reply "Can we keep it professional?". Needless to say, after this we were both very uncomfortable, the lecturer kept blushing and his concentration was completely gone indeed. Later the guest professional apologized to me but I am still not a fan of these kind of ‘compliments’.

Dat meisje

Vrouwelijke collega's in het vakgebied worden door de vakgroep voorzitter als “dat meisje” aangeduid indien zij vrouw zijn, zelfs als ze boven de 40 zijn.

Hartjes en kusjes

Zakelijke email van een collega, ondertekend met hartjes en kusjes

Op de kop

Ik ben vrij klein van stuk. Tot twee keer toe heb ik meegemaakt dat een grote mannelijke collega mij in de gang beetpakte, optilde en ondersteboven hield. Na de eerste keer heb ik duidelijk gemaakt dat ik dit niet op prijs stelde. Toch heeft hij het nog een keer gedaan. Wat kon ik ertegen beginnen?

Zou ik het uitgelokt hebben?

Jaren geleden, na een etentje met een groep buitenlandse gasten, zoende een veel oudere docent mij op mijn mond en zei ‘ik wil met je neuken’. Ik dacht, ik zal het wel uitgelokt hebben. Nu ik 35+ ben en kinderen heb is het allemaal een stuk rustiger geworden. Maar soms vind ik het een wonder dat ik nog in de wetenschap werk.

Wijde kleding en gymschoenen

Toen ik jonger was droeg ik graag jurkjes en leuke schoenen met hakjes. Ik kreeg op het werk zoveel opmerkingen over mijn uiterlijk dat ik in de loop der jaren steeds meer wijde kleding ben gaan dragen, en altijd op gymschoenen loop.

Niet meer overwerken

Op een receptie na een promotie ben ik in gesprek met enkele anderen. Een collega van mijn  afdeling komt achter mij staan en fluistert in mijn oor: “Ik ga je in je kont neuken”. Sindsdien durf ik niet goed op kantoor te blijven als de meeste mensen weg zijn.

Vol in de bil

Op een borrel tijdens een congres sta ik in de drukte bij de bar om een drankje te bestellen. Een van de mede-congresgangers knijpt mij vol in mijn bil. Ik ben stomverbaasd en draai me om. In de drukte kan ik niet meteen zien wie het geweest is.

Napraten

Mijn eerste internationale congres, jaren geleden. Ik heb een presentatie gehouden over mijn onderzoek. Het ging goed! Een veel oudere collega maakt een compliment over mijn onderzoek en stelt voor hier nog even over verder te praten. Als blijkt dat hij van plan is dit op zijn hotelkamer te doen met een fles whisky erbij, weet ik niet hoe snel ik me uit de voeten moet maken.

Sinterklaasfeest

Toen ik aio was, vierden we op het werk Sinterklaas, met pepernoten en chocolademelk. Twee collega’s hebben zich verkleed als Sinterklaas en Zwarte Piet. Ze hebben zich ook moed ingedronken. Een van de secretaresses moet bij Sinterklaas op schoot komen zitten. ‘Eens kijken of de staf van Sint nu rechtop gaat staan’, roept Zwarte Piet.

Naar de sauna

Een keer per jaar is er een sectie uitje. De heren stafleden stellen voor deze keer samen naar de sauna te gaan. Als de (vrouwelijke) aio’s aangeven dat geen goed idee te vinden, wordt dat als ‘flauw’ bestempeld. Het werd uiteindelijk een uitje naar het zwembad.

We hebben je er graag bij

Ik ben uitgenodigd voor een strategie bijeenkomst van de universiteit, waar mensen met relevante bestuurlijke functies vertegenwoordigd zijn. Ik ben voorzitter van een van de grootste instituten in de universiteit. Bij binnenkomst begroet ik een van de organisatoren, en bedank hem voor de uitnodiging om hier aanwezig te zijn. Hij bekijkt mij uitgebreid van top tot teen, en zegt dan: ‘Iemand die er uitziet zoals jij hebben we er altijd graag bij’.

Ik heb niets gehoord

Ik geef een lezing. Vol vuur sta ik drie kwartier te vertellen. Het publiek is zeer geÏnteresseerd in mijn verhaal. Althans, dat is mijn indruk. Na afloop komt er iemand op mij af – ik denk om een vraag te stellen. Maar de reactie is: “ik heb niets gehoord van wat je zei – ik heb alleen maar naar je gekeken”.

Inappropriate behavior

If you ask me nicely

One of my male colleagues likes to call me 'doll face', as a friendly term. He has made inappropriate remarks on several occasions, like "Why is a nice girl like you do such boring research?". Today, he thought it was appropriate to interrupt my meeting with a student for no reason and say: "If you ask me nicely, I will give you a piece of cake." The cake wasn't his - it was two tables away, for the whole institute.

A flirting Educational Director

As a lecturer I occasionally consult with the director of a department in which I teach. The conversations are uncomfortable because he pausing the conversation to stare at me or he pays a lot of attention to my legs. After one of the meetings he sent me an ambiguous email in which he said that it was 'very stimulating' to think about the subject of the conversation. A few months later, I am the chair of a meeting with all the students and teachers of the program. The Educational Director sits down in middle of the front row, stares at me and flirts with me. Afterwards I let him know by email that I felt uncomfortable and ask if he would like to take this into account and will not look at me that way in the future. At a later meeting he does not look at me anymore, but spends almost the whole meeting looking at the ceiling. If I want to discuss it later and indicate that I still find the situation a little uncomfortable, he shouts angrily: "Then we can not cooperate anymore, this is your problem. I am already taking it into account, the only other thing I can do is wear sunglasses ".

Mentor-pupil relationship with professor during my studies

During my studies, I developed a kind of mentor-pupil relationship with a professor I met in my first year. Sometimes, I saw him looking at a me in a way that made me slightly uncomfortable, but I thought that it was all in my head. For a long time, it was my plan (and his too) for work on a doctorate dissertation with him after my studies, but that changed when he touched my butt at a party several times, even though I pushed him away. Now I found a PhD position in a different department, with a female professor, in a totally different field, because it didn't seem like a good idea to be dependent on him. It's a shame though, I liked that department.

While I'm writing this, I realize how hard it is for me to talk about it (even though it is anonymized). A few of the thoughts crossing my mind: "I don't want to publicly shame anyone. But what if I do, I did nothing wrong? Shouldn't I have told him? But how? Maybe I led him on? I am gay and he knows that. I had too much to drink too, doesn't that make it my fault? I don't think so. Maybe he didn't mean it that way? But which way did he mean it then? Maybe it was just a small mistake? I hope so."

Hoe haal je het in je hoofd

Een paar weken geleden had ik overleg met een collega-hoogleraar waarbij ik hem vroeg om bepaalde toegang tot faciliteiten op zijn afdeling te verbeteren. Vandaag kwam een ondersteunende medewerker van deze afdeling bij mij verhaal halen. Hoe ik het in mijn hoofd haalde om zijn afdelingshoofd hierover te mailen en dat ik voor vragen bij hem moest zijn. Na de storm van verwijten vroeg ik me beduusd af of hij ook verhaal zou zijn komen halen als ik een man was geweest.

#MeToo

At a party in 2004, my former co-supervisor asks me to step to the back of the room, because there was a lot of noise. There, he kisses me unexpectedly. I try to discuss it with him the week after it happened and he says: "I am in love with you and if you do not a relationship with me, I will never work with you again." I cry, and I see my future fall apart. I tell him that I am not interested and that, in fact, I am angry. Then he tells me he never wants to see me again. I am shocked. After 2 days I go to our institution's Confidential Advisor within our institution. All I can do is cry. This is the field I want to continue working in.

I have several meetings with her. She advises me two things: "Seek support from female colleagues and think carefully before you officially report this, he is a professor, it is going to be your word against his." I keep my mouth shut and do not make an official report. Two weeks later, when I am there for a presentation, my former co-supervisor is there. He interrupts my talk after 5 minutes and tell the audience that what I am saying it is not true. After the presentation, I go up to him. He has a group of women standing around him. I say, in front of everyone: "You will never do this to me again." After that, I keep my distance. I never worked together with him and I temporarily chose a different focus for my research. After a few years, he left to work abroad.

I found it difficult to share this incident with people. 'Metoo' and Athena's Angels are providing me the support I need to do this. In retrospect, I think I didn't get the help I needed. Good help would have helped me process the trauma. Good help would have helped me to see that my former co-supervisor's behavior was very inappropriate. This was a blatant case of inequality of power and manipulation.

How dare you

A few weeks ago, I had a meeting with a colleague (a professor) and I asked him to improve the access to certain facilities in his department. Today, a member of the supporting staff of the department, came to me and demanded some answers. How did I dare to contact his head of department and I knew that if I had any questions I was to come to him. After the storm of reproaches, I couldn't help but wonder if he would have barged in on me that way if I had been a man.

Well, well, Ms. professor

In response to an email in which I state that I disagree with a male colleague (a professor) I get an email with no salutation, with the following opening line: "Well, well, Ms. professor, you are up on your high horse!" That this mail was intended to show me who is really in charge, is obvious.

Unacademic imaging

I was interviewed by the newspaper, for an article about my research. The article included a small portrait photo of me from the university's picture library. One of the newspaper's readers thought it was necessary to send me the following reaction: "Interesting subject. I don't think the photo in the newspaper is appropriate, as it incites very unacademic thoughts in my and probably in a lot of other men."

Hello gorgeous

During a festive dinner on the occasion of an anniversary, I am greeted by the chairman of the board with the words "Hello gorgeous".

How can you concentrate?

When I was preparing a course as a TA together with a colleague who was the male lecturer, a male guest professor walked in on us. He turned to the lecturer and said "Can I ask you something? How can you concentrate on your course, when you are sitting next to such a beautiful girl?". Just in case, I was dressed and behaving appropriately for work. I was shocked but somehow managed to reply "Can we keep it professional?". Needless to say, after this we were both very uncomfortable, the lecturer kept blushing and his concentration was completely gone indeed. Later the guest professional apologized to me but I am still not a fan of these kind of ‘compliments’.

That girl

The chair of the department often refers to female colleagues as 'that girl' if they are women, even if they are women over 40.

Hearts and kisses

Professional email from a colleague, signed with 'hearts and kisses'.

Upside down

I am quite small. It has happened to me twice that a large male colleague grabbed hold of me in the hallway, lifted me up and turned me upside down. After the first time I made it clear that I didn't appreciate this. He still did it again. What could I have done about it?

Was I asking for it?

Years ago, after a dinner with a group of guests from abroad, a much older lecturer kissed me on the lips and said 'I want to fuck you'. I thought I was probably asking for it. Now I'm 35+ and have children, it has all calmed down, but sometimes I am surprised that I still work at a university.

Baggy clothes and sneakers

When I was younger, I liked to wear dresses and pretty shoes with high heels. I got so many remarks about the way I look at work that I started to wear baggy clothes more often during the years, and always wear sneakers.

No more overtime

At a reception after a doctoral defense I was talking to some other people. A colleague from my department stands behind me and whispers in my ear: "I'm going to fuck you up the ass." Since ten I am a bit afraid to stay in the office when most of the people have gone home.

Pinch on the bum

At a reception at a conference I am waiting to order a drink at a busy bar. One of the other visitors of the conference pinches me on the bum. I am flabbergasted and turn around. It is so crowded, I can't see who did it.

A follow-up

It was my first international conference, years ago. I presented my research, and it went well! A much older colleague complimented me on my research and invited me to follow up on my paper with him. When I realized he intended to do this in his hotel room with a bottle of whisky, I made myself scarce as quickly as I could.

Sinterklaas party

When I was a graduate student, we celebrated Sinterklaas at work, with ginger nuts and hot chocolate milk. Two colleagues dressed up as Sinterklaas and Black Peter. They also had some Dutch courage to prepare for the party. Sinterklaas invites one of the secretaries to sit on his lap. 'Let's see if Sinterklaas's staff is firm,' Black Peter shouts.

Spa

Once a year, we have a department excursion. The male members of staff suggest that we take a trip to the spa. When the (female) graduate students say that they don't think this is a good idea, it is called 'lame'. We ended up going to a swimming pool instead.

We like having you here

I have been invited to a strategic meeting for the university, with representation of all the relevant administrative position. I am the head of one of the largest institutes in the university. On the way in, I say hello to one of the organizers, and I thank him for the invitation. He takes his time in looking me up and down and says: "We always like having someone who looks like you here."

I didn't hear anything

I give a public lecture - 45 minutes of passionate presentation. The public is very interested in what I have to tell. At least, that's my impression. Afterwards someone comes to up me - I think he wants to ask me a question. But his reaction is: "I didn't hear anything of what you said - I was just looking at you."

Openlijke discriminatie

Twee maten voor dezelfde onderzoeksmethode

Bij mijn doctoraatsverdediging kreeg ik een vraag van een (mannelijke) professor uit het publiek, een directe collega, die mijn onderzoeksmethodologie met de grond gelijk maakte als achterhaald en onethisch. Een jaar later, bij de promotie van een mannelijke collega die precies dezelfde methode gebruikt had, prees dezelfde professor hem om zijn uitstekende onderzoeksmethodologie.

Ingewikkelder dan een stofzuiger

Als AIO moest ik college geven in een grote zaal (> 300 studenten), en 1 van de twee beamer-schermen deed het niet. Toen ik tegen de man van de technische dienst zei dat het niet lijkt te liggen aan mijn laptop aansluiting want het ene scherm doet het wel, zei hij: “nou het is wel ietsjes ingewikkelder dan een stofzuiger hoor”.

Jij hebt al een man met een baan

Na mijn promotie solliciteerde ik op een postdocplaats in het buitenland en vroeg een van mijn promotors een aanbevelingsbrief te schrijven. Hij antwoordde dat hij hetzelfde verzoek had gekregen van een van zijn mannelijke promovendi, die op dezelfde baan zou solliciteren, en dat hij mij natuurlijk wel wilde aanbevelen, maar dat de mannelijke kandidaat zijn voorkeur had, en dat hij dat in zijn brieven wel zou laten merken. Toen ik vroeg of de man zijn voorkeur had omdat hij hem beter geschikt vond voor de betreffende postdocplaats, was het antwoord: “Nee, dat niet. Maar hij is kostwinner, dus hij heeft die baan echt nodig. Jij hebt al een man met een baan.”

Verwijderen van vlekken

Een van mijn mannelijke collegae had onlangs geknoeid op zijn broek. Naast een kraan staande vroeg hij een van de secretaresses om warm water?! Daarna wendde hij zich tot mij (zijnde een van zijn vrouwelijke collega-hoogleraren) met de opmerking dat vrouwen nu eenmaal heel goed zijn in het verwijderen van vlekken.

Zo dom nog niet

In een commissievergadering op het werk zegt de voorzitter naar aanleiding van mijn inbreng: "Wat zij zegt is zo dom nog niet..." en herhaalt mijn inbreng.

Andere dingen om van te genieten

Bij mijn werkgever moest bezuinigd worden en zouden projecten stopgezet worden. Mijn baas belde me op, na de bestuurlijke vergadering waarin de beslissingen genomen waren, om me te vertellen dat het project dat ik leidde stopgezet zou worden. “Maar”, zei hij: “Gelukkig heb je andere dingen om van te genieten in het leven, zoals je kinderen!”

Iets leuks om naar te kijken

Samen met een jonge vrouwelijke collega had ik een paper geschreven voor een belangrijk congres. Het werd geaccepteerd. Het paper van mijn baas niet. Hij deed het af als: “ze wilden ook wel eens iets leuks om naar te kijken”.

Mannen zijn gewoon beter

I've had a class last week in which the only male student in the group seriously announced that "men just are better" and one of the female students told me that I was "overreacting" when talking about bias. (But I've also had colleagues tell me that.)

Een vrouw kan dit college niet geven

Two students actually wrote in the evaluation of my course on the psychology of gender that I was obviously a feminist and they did not think the course should be taught by one. I also think so, don’t you, the psychology of gender should really be taught by some chauvinist pig…

Vrouwen zijn te emotioneel

Enkele vrouwelijke docenten protesteren tegen het feit dat er weinig consequenties verbonden worden aan een bewezen geval van plagiaat door een student. De voorzitter van de examencommissie neemt dit protest niet serieus: hij zegt dat vrouwen nu eenmaal te emotioneel reageren.

Waar zeur je over?

Ik had gisteren mijn eindgesprek voor de cursus leiderschap. We bespraken hoe alles in de cursus was gegaan en een van de onderdelen was een terugkom-bijeenkomst met de leidinggevende. Hier hadden de mannen van de groep op de agenda gezet dat ze het wilden hebben over diversiteit, omdat ze geschokt waren van alles wat ze tijdens de cursus te horen hadden gekregen van de vrouwen. Nu zei de cursusleidster dat ze achteraf nog met de leidinggevende hadden gepraat over wat hij van deze terugkomst-bijeenkomst vond, en blijkbaar vond hij vooral het punt over diversiteit een beetje lastig agendapunt: „hij kon er niks mee”.

Slimmer dan je eruit ziet

Na een inhoudelijke discussie zei een mannelijke collega tegen mij: "Je bent slimmer dan je eruit ziet".

Female scientists cause trouble for men in labs

Tim Hunt, an English biochemist and Nobel laureate who admitted that he has a reputation for being a “chauvinist”, said to the World Conference of Science Journalists in Seoul, South Korea: “Let me tell you about my trouble with girls … three things happen when they are in the lab … You fall in love with them, they fall in love with you and when you criticise them, they cry.”

Lees meer: the guardian, 10 juni 2015 

hunt

Discrimination

More complicated than a vacuum cleaner

When I was a graduate student, I taught a class in a large lecture (> 300 students), and 1 of the two beamer screens wasn't working. When I told the man of the technical staff that my laptop connection didn't seem to be the problem, he said: "Well, it is a little bit more complicated than a vacuum cleaner."

You already have a husband with a job

After I got my PhD, I applied for a post doc position abroad and ask one of my supervisors for a letter of recommendation. He answered that he had had the same request from one of his male graduate students, who was going to apply for the same positions, and that he obviously would recommend me, but that he preferred the male candidate, and that that would be reflected by the letters. When I asked him if he preferred the man because he thought he was a better candidate for the position, the answer was: "No, I don't. But he is the bread winner, so he really needs the job. You already have a husband with a job."

Stain removal

One of my male colleagues spilled something on his pants. We was standing next to the tap and asked one of the secretaries for hot water (?!). Then he turned to me (one of his female fellow professors), saying that women are just really good at stain removal.

Not even that stupid

In a committee meeting at work the chairman says, after I my contribution: "What she says isn't even that stupid..." and repeats my contribution.

Other things to enjoy

My employer had to cut costs and projects would be stopped. My boss called me, after the administrative meeting in which the decisions were made, to tell me that the project I was in charge of was going to stopped. "But," he said, "Fortunately, you have other things to enjoy in life, like your children!"

Something nice to look at

A young female colleague and I wrote a paper for an important conference. It was accepted. My boss's paper wasn't. He dismissed it as: "They just wanted something nice to look at."

Men are just better

I had a class last week in which the only male student in the group seriously announced that "men just are better" and one of the female students told me that I was "overreacting" when talking about bias. (But I've also had colleagues tell me that.)

A women can't teach this course

Two students actually wrote in the evaluation of my course on the psychology of gender that I was obviously a feminist and they did not think the course should be taught by one. I agree, the psychology of gender should really be taught by a chauvinist pig…

Women are too emotional

A few female lecturers object to the fact that there aren't enough consequences imposed on a proved case of plagiary by a student. The chairperson of the exam committee doesn't take this protest seriously: he says that women are just to emotional in their reactions.

What are you whining about?

Yesterday I had the wrap-up session of my leadership course. We discussed how everything had gone in the course, and one of the parts was a return session with the supervisor. For this session, the men had put diversity on the agenda, because they were shocked by everything the women had said about this subject during the course. The course leader said that she had discussed this return session with the supervisor, and the point of diversity was clearly a bit difficult for him: "he didn't know what to do with it."

Smarter than you look

After an in-depth debate a male colleague said to me: "You are smarter than you look."

Female scientists cause trouble for men in labs

 Tim Hunt, an English biochemist and Nobel laureate who admitted that he has a reputation for being a “chauvinist”, said to the World Conference of Science Journalists in Seoul, South Korea: “Let me tell you about my trouble with girls … three things happen when they are in the lab … You fall in love with them, they fall in love with you and when you criticize them, they cry.”





Read more: The Guardian, June 10, 2015

Deel deze pagina!

Volg ons!

faceb